Köşe Yazısı

Eski Yılı Geride Bırakırken Tarım

Sevgili dostlar,

Baştan söyleyeyim 2026’dan umudum pek yok. Umut olabilmesi için çıkan yıldan umuda dair birtakım emarelerin olması gerekiyor. Sizce bu var mı? “Var” diyorsanız, geleceğe dair umutlarınızın kusura bakmayın ama hızla tükeneceğini şimdiden söyleyebilirim.

Konumuza, yani tarımın 2025 yılı performansına gelirsek; geçen yılı yani 2025’i hiç de olumlu hatırlanacak bir şekilde kapatmadık.

Gelecekte 2025 sorgulandığında;

Türkiye’nin neredeyse bütün illerini kapsayan orman yangınları ve bunların doğaya, ekolojiye, arıcılığa, ormanlara, ahırlara, hayvanlara ve tarımın diğer kollarına verdikleri on yıllarca onarılmayacak zararlarla,

Nisan ayının ortalarında görülmemiş bir don olayının gerçekleşmesi, ceviz, elma, üzüm başta olmak üzere birçok tarım ürününün zarar görmesi ancak Bakanlığın gerekli destekleri vermemesiyle,

Geçen yıl başlayıp, 2025 yılında şiddetlenerek artan kuraklık sonucunda tarım ürünlerinin verimlerinde azalmalar ve kuraklığa bağlı artan bitki hastalıklarıyla,

Yılın son aylarında Türkiye’nin birçok ilinde ortaya çıkan şap hastalığı nedeniyle uygulanan karantinalar ve bunun sonucunda et ve süt fiyatlarında neredeyse yüzde yirmi beşlere varan fiyat artışlarıyla,

Bu artışları dizginlemek için üretimi desteklemek yerine günübirlik çözümlere uzanmak yani ithalatın desteklenmesiyle,

Mütemadiyen artan tohum, zirai ilaç, gübre, antibiyotik, yem, elektrik ve mazot dolayısıyla tarımsal maliyetlerde durdurulamayan artışlarla,

Artan girdi maliyetlerine karşılık ürünlerin üretici fiyatlarının artmaması başta buğday, pamuk, mandalina, incir, zeytinyağı olmak üzere birçok ürünün fiyatlarının geçen senenin bile altında seyretmesiyle,

Amerika Birleşik Devletleri (ABD) Başkanı Donald Trump ile görüşmek için bu ülkeden gelen tarım ürünlerinin gümrük tarifelerini düşürülmesi hatta bazı ürünlerin sıfırlanmasıyla,

ABD dışında mısır, soya başta olmak üzere, üretime yönlendirmek varken, onlarca ülkeden ithal edilen yüzlerce ürünün varlığıyla,

Borçları nedeniyle köylülerin traktörlerinin, tarım makinalarının hacze uğramasıyla,

Bunu üzerine genellikle uzlaşmacı bir tavır sergileyen köylülerin yıllardır ilk sefer kitlesel protesto gösterileriyle,

Tarla fiyatlarının neredeyse dört misli artışlarla tüketiciye ulaştırılan gıdalarla,

Bu gıdalara ulaşamayan ve açlık sınırının altında yaşayan milyonlarca insanın sahte gıdalarla yaşamını sürdürmeleriyle

ANILACAK…

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür bir orman gibi kardeşçesine” diyerek umutlarımızın diri tutulacağına dair en küçük bir emare dahi olsa, sizin, değerli ailenizin, komşularınızın, kıymetli arkadaşlarınızın yeni yıllarını kutluyorum…

Prof. Dr. Harun Raşit Uysal

1961 yılında Kuşadası’nda doğdu. İlköğrenimini Kuşadası Yeniköy İlkokulu’nda,
ortaöğrenimini İzmir Güzelyalı Ortaokulu’nda, liseyi İzmir İnönü Lisesi’nde tamamladı.

1984 yılında E.Ü. Ziraat Fakültesi Tarım Ürünleri Teknolojisi Bölümü’nden mezun oldu. 1987

yılında E.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Süt Teknolojisi Ana Bilim Dalından yüksek lisans, 1993 yılında da doktora eğitimini tamamladı.

1993 yılında Yardımcı Doçent, 1996 yılında Doçent, 2003 yılında Profesör unvanını aldı.

2011-2016 yılları arasında Ege Üniversitesi Tire Kutsan Meslek Yüksekokulu’nda müdürlük görevini üstlendi.

Halen Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Süt Teknolojisi Bölümü Başkanı olan Prof. Dr. Harun Raşit UYSAL, aynı zamanda Ulusal Süt Konseyi Yönetim Kurulu Üyeliği ile Uluslararası Sütçülük Federasyonu (IDF) Süt ve Ürünleri, Çevre ve Çiftlik yönetimi daimi komite üyesidir.

Üç dönem de Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Ziraat Mühendisleri Odası İzmir Şube Yönetim Kurulu üyeliklerinde bulunmuştur.

    İlgili başlıklar

    Yorum yapın

    E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir